İstanbul'un Fethi, 29 MAYIS 1453'te  şehri günlerdir kuşatan Osmanlı ordusunun, şimdi İstanbul  olarak bilinen, o zamanki adıyla Konst,antinopolis şehrini Sultan II. Mehmed Han'ın komutanlığında fethetmesidir.

1453 yılında, Padişah II. Mehmet, hocası Akşemsettin’in de teşvikiyle İstanbul’a yeni bir saldırı düzenlemeye karar verdi. Önce, Yıldırım Beyazıt tarafından yaptırılan Anadolu Hisan’nın karşısına Rumelihisan’nı yaptırdı. Edirne’de döktürdüğü balyemez adı verilen büyük toplarla savaşa hazırlandı.6 Nisan 1453 günü, Osmanlı ordusu Bizans surları önüne geldi. Bizans İmparatoru Konstantin, Haliç’i zincirle kapatarak Osmanlı Ordusu’nun şehre denizden girmesini önledi. 11 Nisan günü kuşatma tamamlandı ve top ateşi başladı. Yirmi gün süren top ateşinden kesin bir sonuç alınamadı. Şehrin denizden de kuşatılması gerektiğini düşünen II. Mehmet, bir gece yetmiş parça gemiyi karadan yürüterek Haliç’e indirdi.

Bizanslılar, sabahleyin Osmanlı Donanması’nı Haliç’te görünce büyük bir korkuya ve paniğe kapıldılar. Haliç’ten ve karadan yapılan top atışlarıyla surlarda gedikler açıldı. Bunun üzerine, 29 Mayıs günü bir genel saldırı düzenlenmesine karar verildi. Hocası Akşemsettin II. Mehmet’e cesaret veriyor; Hz. Peygamberin, "Konstantin elbet fethedilecektir. Onu fetheden komutan ne iyi komutan ve onun askerleri ne güzel askerlerdir" sözüyle müjdelenen komutanın kendisi olduğunu söylüyordu. Bu inançla 29 Mayıs günü son taarruz başladı. Çok kanlı ve zorlu bir savaştan sonra birçok şehit verildi. Bu şehitler arasında, Bizans surlarına Türk bayrağını diken Ulubatlı Hasan da vardı. Nihayet, Mayıs 1453 Salı günü, İstanbul fethedildi.

İstanbul’un fethi, hem Türk tarihi için hem de dünya tarihi için önemli bir olaydır. Türk tarihi için önemi İstanbul’un fethiyle, Osmanlıların, Balkanlardaki ilerlemelerine engel olacak hiçbir gücün kalmamasıdır.


Avrupa’da ilerleyişini sürdüren Osmanlı Devleti, büyük bir imparatorluk haline gelmiştir. Dünya tarihi bakımından ise, İstanbul’un fethi, Orta Çağ’ın kapanıp Yeni Çağ’ın açılmasına sebep olmasındandır.
 Bu fetihten sonra Osmanlı Devleti İmparatorluk olmuş, henüz 21 yaşında olan Sultan II. Mehmed, Fatih unvanını da alarak Fatih Sultan Mehmed olarak anılmaya başlanmıştır. Tarihteki en önemli devletlerden olan Doğu Roma İmparatorluğu  böylelikle sona ermiştir.KAYNAK:İnternet

Dün tesadüfen Edirnekapı'dan  geçerken o surların yer yer yıkılıp yer yer de onarılmış haline baktım ve o restore edilen bölümlerdeki taş yığını ,adeta gururla dimdik duruyordu.Çocukluğumdan beri,daha doğrusu İstanbul'un fethini öğrendikten sonra o surların içinde gezmek Ulubatlı Hasan'ın şehit düştüğü yerde fatiha okumak beni hep hüzünlendirir ağlatır.Ama çok üzgünümki o heybetli surların karşısındaki ŞEHİTLİK'te yatan Fatih'in askerleri, boynu bükük yatıyorlardı. Eskiden ihtimamla bakılan o yerler ,o şehitlik, kaderine terk edilmiş, mezarların üzeri çalı çırpı dolmuş el değmemiş otlak gibi olmuş mezarlar çökmüş oysa 7-8 yıl öncesine kadar iyi idi mezarlık şimdi terk edilmiş nedenine gelince artık oralardan bir sürü yollar alttan tüneller geçti ,üstten yol geçti.Kimse burada yatan şehitlerimize bu efsane şehri borçluyuz demiyor.Kadir Topbaş eğilde kulak ver bu sessiz,sâkît yığın ne diyor, hadi bir el atıverde Fatih'in askerlerinin bükük boyunları düzelsin,Sayın AKP'liler hani Osmanlı Devri özlemi içindesiniz unutmayınki;Fatih Sultan Mehmet'te askerleri,yeniçerileride Osmanlı.Sayın Hayrünisa hanım efendi Dolmabahçe Sarayı'ndan obje,yada eşya seçip ,Çankaya Köşkü'ne götürürsen  hoş karşılanmaz ama bu ölülerin mezarlarının otlarının temizlenmesi emrini vermeniz sempati kazanmanız için bir vesiledir. 

Cumartesi öğlen saatlerinde yorum yazmak için Onpuntoyu açtığımda siteye giriş engellenmiştir deyince şaşırdım ama engellenebilir pencerelerdende izin verdiğim halde bir türlü giremedim,moralim bozuldu.Çarşıda  maksatsızca yürürken Şener Vurkaya'ya rastladım.Şener Vurkaya çocuk denecek yaştan beri müzikle uğraşıyor ve sesi çok güzeldir.Çok küçük olmasına rağmen sesi daha büyükmüş gibiydi kendiside oldukça karizmatik sanatçı ruhu taşıyan bir gençti.Aynı zamanda iyi bir Onpuntokolik okuyucularındandır.Birden bir şey dürttü beni Şener Vurkaya'ya bir röportaj yapabilirmiyim seninle deyince her zamanki gibi naziklikle neden olmasın dedi ve ricamı kabul etti.

N.K:Şenerciğim bu aralar dizilerden uzak gibisin hayırdır.

Şener Vurkaya : Ablacığım bu sıralar oldukça yoğunum yakında inşaallah bir şeylerin müjdecisi olacağım.

N.K:Seni daha iyi tanımamız için biraz kendinden bahsedermisin?

Ş.V:Bildiğin gibi uzun süredir müzikle uğraşıyordum ama içimdeki oyunculuk ve tiyatro aşkını susturmam mümkün değildi çeşitli yollar çareler fırsatlar arayıp duruyordum bu arada Şahin Özer Sanat Eğitim Merkezinde tiyatro sanatçıs olan Tülay Taşdöğen'le tanışmam sanat hayatımın miladı oldu ve Tülay Taşdöğen'inde yardımıyla ve onun desteğinide alarak sahne ve diksiyon eğitimime başladım.Bir aralar TV dizilerinde küçük roller almıştım ama ilk önemli rolüm Şubat Soğuğu adlı TVdizisinde polis Ahmet rolünü oynayarak   epey beğeni aldım şarkıcılık    deneyimimden sonra oyunculuk bende tutku haline dönüştü.     Bu nedenle tiyatro benim de  yaşamımın bir parçası haline geldi.

NK:  Oynadığın başka dizilerde vardı onlardanda bahsedermisin biraz

 Şener Vurkaya :E bir kaç dizide   küçük küçük   rollerde oynamışdım

N.K:O bakıyorum tevazu gösteriyorsun.oysa;''Dök İçini Rahatla''adlı dizide oldukça iyi bir performans sergilemiştin.Ve yapımcılarında dikkatlerini üzerine çekmiştin.Hâttâ rahmetli C.Cem Ertürk'ün rahatsızlığı ilerlemeseydi  filim projesinde sana yer verecekti. Ama onu kaybedince bu projede yarım kaldı.Allah rahmet eylesin.

 Şener Vurkaya: Evet o sıralar bir talihsizlikler ardı ardına geldi.Çünkü o sıralarda bir sinema prodüksiyonu olan ve çekimleri Ayvalık'ta gerçekleşen Kurtuluş Savaşındaki ''Akbaş Baskın'ı'' adlıu filimde Edremitli Ömer rolünü canlandırırkende ben rahatsızlanmış bir ara çekimlere ara vermiştim.Tedavi süremden sonra filme kaldığım yerden başlamıştım.Zaten o sinema filminin ardınada''Boşanmak istemiyorum adlı dizide Hüseyin karakterini canlandırmıştım.

N.K:Bu arada tiyatro eğitimini ne yaptın?

Şener Vurkaya:Hiç ara vermeden devam ediyorum.Tiyatro benim büyük tutkum ve olmazsa olmazım.Sadri Alışık Kültür ve Sanat Merkezin'de oyunculuğumu pekiştirmek için Çolpan İlhan,Kerem Alışık,GülsenTuncer,Birgül Ulusoy,Emre Narcı gibi bir çok sanatçıyla beraber çalışma fırsatı yakaladım.Zaten Sadri Alışık Kültür ve Sanat Merkezi'inde aldığım dramatoloji ve diksiyon eğitimleriyle kendimi geliştirmeye çalışıyorum.

N.K:Başka çalışmaların varmı?

ŞenerVurkaya:Tabiiki; en son geçtiğimiz şubat ayında yayınlanan ''Yalan Dünya''adlı TVdizisinde başrol oynadım.

N.K:Evet izledim bu rolünle kamera önündeki karizmatik duruşunu ve yüksek performansını başarıyla sergilemişsin.

Şener Vurkaya:Teşekkür ederim ,teveccühün .Yanlız Sadri Alışık Tiyatrosunda Fransa'da halen gösterimde olan Fransız yazar Rene Rıpert'in ''Suçlu'' isimli oyununda, hocam Çolpan İlhan   yönetiminde avukat Andre Ryer karakterini vede aynı dönem Anton Chov'un Sevgili Doktor isimli oyunu ile Tiyatro Festivali süresince oynanacak her iki oyunun çalışmalarına yoğun bir şekilde başladık. 

N.K:Desene Haziran ayında Sadri Alışık   Tiyatrosunda   Festival kapsamında profesyonel tiyatro oyunculuguna adım atıp izleyici karşısında yeteneğini sergileme sansını  yakalamışsın

Şener Vurkaya:Eh biraz öyle oldu üstelik Eylül-Ekim ayı içerişrinde çekimlerine başlanması  düşünülen bir sinema prodüksiyonunda rol almak için yapımcısıyla yönretmeniyle ön görüşmelerine devam ediyoruz.

N.K:Bu söyleşi için teşekkür ederim.

Sanatçı Şener Vurkaya'ya başarılarının devamını diliyorum.Ve onun en yakın takipçisi olacagımızı belirtmeden  geçemeyeceği.

      Ön yargı, genel ve özel kullanımlarında bir taraf tutma biçimidir. Bir ideolojik fikri veya bakış açısını koşulsuz desteklemek manasında kullanılır, ön yargı halk arasında genellikle bir kişinin kararlarının ağırlıklı bir şekilde tek taraflı olarak ortaya çıkmasında kullanılmaktadır.

Öncelikle kısa bir hikaye anlatmak istiyorum.

      Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın, kendisine arkadaş olması için dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye baslar. Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşır. Bir kaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır.

     Günler geçer ve kadın bir gün bir kaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır. Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir. Gelinciği ve kanlı ağzını görür. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvanı. Tam o sırada içerdeki odadan  bebeğin sesi duyulur. Anne odaya girer, ve  beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış bir yılanı görür. Olay tamamen yılan ve gelincik arasında gerçekleşmiş olmasına rağmen, anne bakıp anlamadan, görüp öğrenmeden tam bir önyargı ile yani gelinciğin evcil bir hayvan olmadığını düşünerek ona saldırmış ve öldürmüştür.

      Belki bu bir hikaye ama önyargı hayatımızın ruhumuzun içinde, önyargı ile kimleri cezalandırmadık, kimleri terk etmedik, arkadaşlığımızı, ortaklığımızı hatta dostluklarımızı bitirmedik. Kimleri yerle bir edip hayatlarını alt üst etmedik. Kimse ön yargılı değilim dir demesin. Zaman içerisinde mutlaka önyargı ile baktığımız olaylarla karşılaşabiliyoruz. Ama tabi bunu yaşam şekli olarak kabullenmiş insanlarda olabiliyor. Örnekleri çoktur. Toplum olarak önyargılı olabilir miyiz diye düşünmeden edemiyorum. Bir kötünün asla iyi olamayacağını düşünürüz hep, mesela bir hırsızın oğlu hırsız olur yada kötü yola düşmüş bir insanın kızı kötü olur gibi…

      Önyargı, emin olmadığımız yada tam anlamıyla bilgimiz olmayan  konularda kafamızda verdiğimiz kesin ve net kararlar olarak hatta çoğu zaman yanlış kararlar olarak hayatımızı yada başkasının hayatlarını etkiler.Çoğu zaman ekran önünde oturarak o beyaz camın içerisinde görünen insanları eleştirip dururuz. Onları tanımadan hayatları hakkında tam bir önyargı ile yorumlar yaparız.

      Önyargılı olmak, insanların hakkımızda doğru kararlar alamamalarını, yada bizimle olan  paylaşımları konusunda tereddütler yaşamalarını sağlar. Bu yüzden önyargıya varmadan önce daha mantıklı ve akılcı düşünceler içinde bulunur ve daha hoşgörülü yaklaşımlar taşırsak, eminim  huzurlu bir yaşam sürdürebiliriz.